Column De Morgen: “Willen we Oostenrijkse toestanden vermijden, dan is dit onze opdracht”

Groen verslaat Bruin #yeswecan #hetkananders.” Het was - ik geef het toe - niet meteen mijn meest genuanceerde tweet van de week. Wijt het gerust aan de opluchting van het moment. Het scheelde geen haar of in Wenen logeerde een extreemrechtse president. Een verschil van amper 31.026 stemmen bezorgde de groene kandidaat Alexander Van der Bellen de winst. 0,0048% van de 6,4 miljoen stemgerechtigden hebben het doen kantelen richting de hoop. Veel heeft de president in Oostenrijk wel niet in de pap te brokken. De functie heeft meer weg van onze koning dan van onze premier: het ondertekenen van wetten en wat ceremonies in binnen- en buitenland. Dat er desondanks in onze middens enthousiast wordt gereageerd, begrijpt ook wellicht iedereen. Het doet dromen van meer, ook dichter bij huis. Wat mij vooral prikkelt is zijn profiel. Econoom, ex-socialist en volgens sommige watchers een ietwat liberale groene, geen donkergroene jongen dus. Als kind van een Russische vader en Estse moeder noemt hij zichzelf het kind van vluchtelingen. Wir schaffen das, dus. Dat je daarmee wél kunt winnen, is trouwens al eerder aangetoond in de Duitse deelstaatverkiezingen. Van der Bellens overwinning mag dan wel het gevolg zijn van een diepe verdeeldheid. Hij is vastberaden om een president voor iedereen te worden. Ondanks mijn magere kennis van het Duits had zijn overwinningsspeech mij meteen te pakken. “Diese Überparteilichkeit erfordert, dass ich mit heutigem Tag meine Mitgliedschaft bei den Grünen ruhend stelle”, klonk het. U leest het goed: de dag van zijn verkiezing heeft hij zijn partijkaart ingeleverd. Dan is er eens een groene president en dan levert hij zijn kaart meteen in.... Lees meer

Geen nood aan imago-campagne van enkele miljoenen maar aan tax-shift van miljarden

Tussenkomst in het Kamerdebat naar aanleiding van de betoging van 24 mei: “Ons land heeft geen nood aan een imagocampagne van een paar miljoen euro, maar heeft nood aan een fiscale verschuiving van miljarden euro’s. De boodschap dinsdag was dat iedereen zijn bijdrage moet doen, ook parlementsleden, ook fraudeurs, ook grote vermogens. Dàt was de boodschap van... Lees meer

fdzl‘F*ck de zijlijn’
komt naar je toe

De komende weken trek ik doorheen het land om mijn boek voor te stellen. Check de kalender om te zien wanneer ik bij jou in de buurt ben!

Het boek is nu te koop in de betere boekhandel of voor 15 euro in onze webshop!



Sanering nucleaire kerkhoven BP1 en BP2 in Mol en Dessel gaat minstens 3 miljard euro kosten

  De sanering van de nucleaire passiva BP1 (het voormalige Eurochemic) en BP2 (de oude afvalverwerking van het SCK) in Dessel en Mol had eind 2014 al 1,018 miljard euro gekost. Aan de nog uit te voeren saneringswerken gaat volgens het Niras nog eens een prijskaartje van 1,952 miljard euro hangen. Dat blijkt uit de antwoorden die Minister Marghem gaf op vragen daarover van Kristof Calvo, federaal fractieleider van Groen. Calvo: “Het grote industriële avontuur dat in de jaren vijftig en zestig nog van een glorieuze nucleaire toekomst deed dromen, levert 50 jaar later vooral peperdure nucleaire kerkhoven op. In totaal zal de sanering van BP1 en BP2 minstens drie miljard euro kosten. Een rekening die vooral door de Belgische burger zal worden betaald. Het dossier is een typevoorbeeld van de manier waarop de nucleaire sector graag de winsten privatiseert, maar de lasten op de maatschappij afwentelt.” Waar de elektriciteitsproducenten ongeveer 144 miljoen euro bijdroegen voor de sanering van BP2, droeg de gewone burger via een heffing op zijn elektriciteitsfactuur in de periode 2003-2013 550 miljoen euro of jaarlijks 55 miljoen euro bij.  Voor de periode 2014-2018 stijgt die jaarlijkse bijdrage op de elektriciteitsfactuur bovendien nog met 25 procent tot 69 miljoen euro per jaar. De opwerkingsfabriek Eurochemic (BP1) was in 1966 het resultaat van een internationaal consortium waarin 12 OESO-landen en elektriciteitsproducenten samenwerkten. Al na vier jaar werd beslist om er de stekker uit te trekken. De concurrentie van gelijkaardige maar grotere Duitse en Franse opwerkingsfabrieken bleek te groot, zodat in 1974 de fabriek werd stil gelegd. Eurochemic slaagde er nooit in winst te maken, jaarlijks werd er... Lees meer

Begrotingsperikelen, sociale conflicten, problemen rond justitie… Waar is de premier?

Groen-fractieleider Kristof Calvo roept premier Charles Michel op om veel actiever te zijn rond de moeilijke dossiers waar ons land nu mee kampt. “Ons land snakt naar leiderschap. We beleven moeilijke tijden. Er zijn de begrotingsperikelen, de sociale conflicten en de problemen rond politie en justitie. Maar de premier is in deze crisisperiode onzichtbaar. Het land vraagt zich af: waar is de premier gebleven?”, aldus Calvo. Hij juicht de oproep van de drie topmanagers toe: “Dit land snakt inderdaad naar een mobiliserend project.” Door diverse incidenten ontstaat een beeld van België als failed state. “Dat is uiteraard overdreven. België is géén failed state, maar er loopt op dit moment wel heel veel mis. Meer en meer landgenoten dreigen het vertrouwen in de politiek en onze instellingen te verliezen. Uiteraard is dat een verantwoordelijkheid van iedereen, maar het is wel de premier die het voortouw kan nemen. Zeker in deze omstandigheden moeten politici samenwerken en vooral de premier kan daartoe oproepen en bijdragen.” Calvo schaart zich ook achter de oproep van topmanagers Johnny Thijs, Bernard Delvaux en Baudouin Meunier in een open brief. Zij roepen de premier op een leidende rol op te nemen in een aantal cruciale dossiers. “De vijf werven die worden voorgesteld, zijn de juiste. Positief is dat de topmanagers mobiliteit en hernieuwbare energie als een prioriteit beschouwen. Want dat heeft de regering Michel duidelijk nog niet door. Nog altijd tonen ze nul ambitie inzake milieu en klimaat. We hebben onze handtekening gezet onder het klimaatakkoord van Parijs, maar sindsdien is niets meer gebeurd”, besluit... Lees meer

Column De Morgen: “Hernieuwde zonne-energie”

Isabelle Kocher, de nieuwe CEO van Engie, het vroegere GDF-Suez, was woensdag voor het eerst op bezoek in Brussel bij haar dochteronderneming Electrabel. Over de ontvangst die ze kreeg, kan ze niet klagen. Die was zelfs koninklijk. Kocher mocht meteen langs het paleis. Dat liet de Twitter-account van Laken netjes weten, inclusief een foto bij het handjes schudden. Electrabel op de koffie bij het koningshuis, België oude stijl in de praktijk, tot vandaag zelfs. Het is zoals de persconferentie over de levensduurverlenging van Doel 1 en 2 in december 2015. Aangekondigd door de top van Engie en de regering samen en verankerd in een conventie met alle handtekeningen. Andere spelers kunnen er alleen maar van dromen: een biomassacentrale wordt geschrapt via een tweet van een partijvoorzitter, bij een geweigerd windproject krijg je als bedrijf een botte brief om opnieuw te beginnen. Maar deze column is er niet één om te klagen over de oude energiepolitiek, wel om het te hebben over wat er onvermijdelijk zit aan te komen. Door ons geworstel met de zonnepanelenfactuur en de nucleaire perikelen zouden we het bijna vergeten, maar de doorbraak van hernieuwbare energie is onomkeerbaar en overal ter wereld bezig. Aan de basis van de tijdelijke oversubsidiëring van zonne-energie ligt trouwens een positief gegeven: het in sneltempo goedkoper worden van deze panelen, sneller dan het beleid er rond wendbaar was. Zelfs een speler als Engie maakt daarom stilaan de bocht. “Met de daling van de kosten van hernieuwbare energie hebben we voor het eerst de bouwstenen om het wereldwijde energiesysteem te verbouwen”, aldus Kocher deze week in De Tijd. Men wil nog even... Lees meer

Tobintaks: Na boycot fiscale rechtvaardigheid in België, saboteert Van Overtveldt nu ook in Europa

Ecolo-Groen reageert vol onbegrip op de uitspraken van minister van Financiën Van Overtveldt (N-VA) over de Tobintaks in De Tijd vandaag. “Dit is totaal onaanvaardbaar. Na zijn boycot om voor meer fiscale rechtvaardigheid te zorgen in ons land, organiseert minister Vanovertveldt nu ook een Europese boycot. België zou net voortrekker moeten zijn. De Tobintaks is de gelegenheid om fiscale rechtvaardigheid op Europees niveau aan te scherpen,” stelt Kristof Calvo, fractieleider Groen. Calvo eist dat premier Michel saboteur Van Overtveldt tot de orde roept en het regeerakkoord laat respecteren. De Tobintaks is een minimale heffing op destructieve speculatie, waarvan de opbrengst gebruikt kan worden om te investeren in ontwikkelingslanden. “Jarenlang zijn we zoet gehouden door de belofte dat we dit op Europees niveau zouden organiseren. Met de tobintaks kan er eindelijk een breed gedragen instrument komen dat onze fiscaliteit een stukje rechtvaardig maakt, op Europees niveau.” De roep naar meer fiscale rechtvaardigheid klinkt niet alleen in ons land luider en luider, maar ook in de rest van Europa en de wereld. België is één van de elf Europese landen die in 2013 begonnen te onderhandelen over een Europese tobintaks. Om die in te voeren is de steun van negen landen nodig. Calvo: “Premier Michel moet een duidelijk engagement uitspreken dat België een voorstander is en blijft en meewerkt aan een snelle invoering. Saboteur Van Overtveldt moet tot de worden... Lees meer

Kristof Calvo is federaal fractieleider Ecolo-Groen. Met bijzondere aandacht voor energie, klimaat, fiscaliteit en economie.

29 jaar jong. In 2010 het jongste rechtstreeks verkozen parlementslid ooit. Voorheen drie jaar nationaal voorzitter Jong Groen.

Ook gemeenteraadslid in Mechelen en voorzitter mmMechelen Feest (De Zomer is van Mechelen en Maanrock).

Opgegroeid in Willebroek en nu één van de vele nieuwe Mechelaars.

Hart voor Barça, enfant terrible als jeugdvoetballer en nu op vervroegd voetbalpensioen.

Drinkt graag Orval, Maneblusser en Lucifer.