Eddy Merckx bij de inhuldiging van de eerste vlucht van Qatar Airways op Brussels Airport (foto: Brussels Airport - CC)

…mede-ambassadeur van dit wielermercantilisme is onze held Eddy Merckx, al jaren lobbyist voor Qatar als wielerland… (op de foto: Eddy Merckx bij de feestelijke ontvangst van de eerste vlucht van Qatar Airways op Zaventem, in 2011, creative commons)

”Het is bullshit dat Doha het WK kreeg. Ofwel breekt er protest uit in het peloton, ofwel belanden meerdere renners in het ziekenhuis. En hopelijk krijgen we geen doden.” Aldus The Secret Pro, een wielrenner uit het profpeloton, in 2015 anoniem (!) via een blogpost op de Australische wielerwebsite Cyclingtips. Het is de tweede “ofwel” geworden. Onder meer onze junior Jasper Philipsen finishte in het hospitaal met een hitte-aanval.

De kassa van de UCI rinkelt met dit WK in Doha. Maar zo’n WK daar nu organiseren is niet minder dan een aanslag op de gezondheid van ons wielerpeloton. Voor de wielerbobo’s is er ongetwijfeld een vip-kamer met airco. Maar voor de renners is het minder aangenaam, gevaarlijk zelfs. Blijkbaar is hun gezondheid te koop. We kennen zelfs de prijs: 16 miljoen euro, het Qatar-bod om dit WK te mogen organiseren.

Mede-ambassadeur van dit wielermercantilisme is onze held Eddy Merckx, al jaren lobbyist voor Qatar als wielerland. In dezelfde modus dribbelden voetbalhelden het WK voetbal van 2022 richting Qatar. De grootste nederlaag van dat WK wordt nu al geschreven. Goedkope Nepalezen en Indiërs zijn al aan de slag om voetbaltempels voor Messi, Neymar en onze Duivels te bouwen. De arbeidsomstandigheden zijn vergelijkbaar met de toestanden voor vluchtelingen in Calais. Vluchten zit er voor de arbeiders zelfs niet in omdat de werkgever hun paspoort heeft afgenomen.

Het is de hypocrisie die je wel vaker ziet. Zowat iedereen heeft de mond vol van “onze normen en waarden”. Maar samenwerken met regimes waar die met voeten worden getreden is geen enkel probleem. Onze regeringen - Vlaams en Waals - verkopen wapens aan Saudi-Arabië. Onze sportbonden verkopen toernooien met de glimlach uit aan landen als Qatar. Iedereen vindt Poetin een schurk. Maar in 2018 is hij wel de gastheer van het WK voetbal.

”Een land met een sterk staatshoofd is voor ons als organisatie makkelijker”, klonk het daarover gruwelijk eerlijk uit een FIFA-mond. Stadions worden in zulke regimes ongetwijfeld sneller gebouwd. De kassa van de bonden vult zich sneller. Maar op lange termijn is dit zonder twijfel nefast, ook voor de sportbonden zelf. Het vervreemdt grote groepen mensen - ook in de organiserende landen - van wat hen net zo kan mobiliseren, sport.

Boonen, Van Avermaet en Sagan zouden dus gewoon eens één keer f*ck you moeten zeggen. Hoe sneller de bobo’s die weerstand eens echt ervaren, hoe beter voor de sport. Een statement van Kompany op het WK over de Russische situatie zal een meer dan geslaagde mensenrechtencampagne zijn. Onze kapitein kan Poetin flink doen bloezen - zoals hij eerder deed met een Vlaamse mini-Poetin. Want topsporters hebben macht. De sport is van hen. De supporters komen voor hen, niet voor de bobo’s of politici in de tribune.
Geld is uiteraard macht, in alle sectoren, overal in de wereld. Maar in de sport is de machtsbalans anders. Als Merckx supportert voor waarden in plaats van centen, hadden de sjeiks het WK op televisie moeten volgen. Als Van Avermaet, Boonen en Sagan hadden gepast voor Qatar, was het meteen het laatste woestijn-WK zonder fans. Want zonder supporters, kijkers en renners of voetballers heb je geen sportief feest. Dan staan de bobo’s daar alleen aan de vip-bar.

Sport kan democratisch. Sport kan echt fair play zijn. Nog meer dan voor de wereldtitel wil ik onze renners daarin aanmoedigen. Want in de sport hoeft de wedstrijd volk versus elite echt niet per se te eindigen op een verlies voor supporters en renners. Integendeel.

Share This