brexit jeff djevdet

…vraag is stilaan toch ook of we een Brexit echt zo erg moeten vinden. Ik zit al een tijdje in de ‘ze moeten het maar zelf weten’-modus… (beeld: Jeff Djevdet - cc)

Terwijl de Rode Duivels stilaan op weg zijn om Europese voetbalgeschiedenis te schrijven, is het nog afwachten welke kant van de geschiedenis de Britten hebben gekozen in het referendum over Europa. In de Kamer ging het deze week al uitvoerig over de mogelijke gevolgen van de brexit. Ook Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) toonde zich bezorgd over de economische gevolgen voor ‘zijn’ Vlaanderen als de Britten kiezen voor het exit-scenario. Dat laatste vond ik trouwens behoorlijk grappig: een separatist die waarschuwt voor de kosten van meer versnippering en minder samenwerking. Het is zo’n artikel dat ik in een kaftje steek om bij te houden voor de debatten in 2019.

Als de Britten daadwerkelijk voor de uitgang kiezen, kun je dat moeilijk een verrassing noemen. Vraag is stilaan toch ook of we dat echt zo erg moeten vinden. Ik zit al een tijdje in de ‘ze moeten het maar zelf weten’-modus. Met deze Britten mee in de cockpit wordt het immers toch onmogelijk om Europa verder te verdiepen. De roep om een ander Europa sinds de referenda van 2005 blijft net daardoor onbeantwoord. Zo zijn de eurosceptici altijd aan de winnende hand. We kunnen de Britten dus misschien wel missen. Wat we echter niet kunnen missen, is de steun van de algehele bevolking voor het Europese project.

Zeker de steun van de jonge Europeanen hebben we nodig. Dat net de vaak reizende Erasmus-generatie die skypet met de hele wereld afhaakt, is opvallend. Dat is ook zo in ons land zo, besluit Mark Elchardus (VUB) na een bevraging van tweeduizend jongvolwassenen tussen 25 en 35 jaar. De helft wil dat de EU macht teruggeeft aan de lidstaten. Zelfs de zaken die klassiek als voordeel van Europa worden beschouwd, zijn ietwat gecontesteerd. Twintig procent heeft heimwee naar de Belgische frank. Zes op de tien verwerpen zelfs het vrij verkeer van personen. In de klassieke Eurobarometer hebben jongeren nog altijd meer vertrouwen in de EU dan andere groepen. Maar de opkomst van jongeren bij Europese verkiezingen valt bijvoorbeeld drastisch terug.

Jonge mensen zijn niet meer verliefd op Europa. Ik betrap me er de laatste tijd soms zelf op. Dat ik nog maar weinig supporter voor Europa. Dat ik het er te weinig over heb op de politieke tribune. Dat ik zelfs wat moedeloos wordt van een Europa dat dealt met Erdogan en er vooral is voor markt en munt.

Het deed deugd om de voorbije week Guy Verhofstadt nog eens wat meer in de nationale media te zien. Akkoord, zijn Europees enthousiasme is wat wereldvreemd en zelfs een tikkeltje naïef. En ook bij hem gaat het quasi fulltime over instellingen en agentschappen, en zo weinig over de mensen zelf. Maar het is wel zo’n hartstocht die we nodig hebben, willen we de harten van de Europeanen weer veroveren.

Wat de harten ook kan veroveren, is meer Erasmus. In 2014 hebben 16.984 Belgische studenten de kans gegrepen om een buitenlandse ervaring op te doen. Dit cijfer stijgt ook ieder jaar. Maar nog altijd slechts 5 procent van de Europese studenten doet zo’n programma. Zelf heb ik dat niet gedaan en heb daar eigenlijk al veel spijt van.

Los van de uitslag is er veel werk aan de Europese constructie. In alle scenario’s lijkt het veralgemenen van Erasmus voor elke student mij alvast een meer dan relevant deel van een positief Europees project. Ook hiervoor is een eventuele brexit trouwens geen ramp. Aangezien goed weer vaak een belangrijk criterium is bij de keuze van locatie, lukt dat ook wel zonder de Britten.

Share This