kocher koning filip foto twitter

…. Electrabel op de koffie bij het koningshuis, België oude stijl in de praktijk… (foto: twitter @MonarchieBE)

Isabelle Kocher, de nieuwe CEO van Engie, het vroegere GDF-Suez, was woensdag voor het eerst op bezoek in Brussel bij haar dochteronderneming Electrabel. Over de ontvangst die ze kreeg, kan ze niet klagen. Die was zelfs koninklijk. Kocher mocht meteen langs het paleis. Dat liet de Twitter-account van Laken netjes weten, inclusief een foto bij het handjes schudden. Electrabel op de koffie bij het koningshuis, België oude stijl in de praktijk, tot vandaag zelfs.

Het is zoals de persconferentie over de levensduurverlenging van Doel 1 en 2 in december 2015. Aangekondigd door de top van Engie en de regering samen en verankerd in een conventie met alle handtekeningen. Andere spelers kunnen er alleen maar van dromen: een biomassacentrale wordt geschrapt via een tweet van een partijvoorzitter, bij een geweigerd windproject krijg je als bedrijf een botte brief om opnieuw te beginnen.

Maar deze column is er niet één om te klagen over de oude energiepolitiek, wel om het te hebben over wat er onvermijdelijk zit aan te komen. Door ons geworstel met de zonnepanelenfactuur en de nucleaire perikelen zouden we het bijna vergeten, maar de doorbraak van hernieuwbare energie is onomkeerbaar en overal ter wereld bezig. Aan de basis van de tijdelijke oversubsidiëring van zonne-energie ligt trouwens een positief gegeven: het in sneltempo goedkoper worden van deze panelen, sneller dan het beleid er rond wendbaar was.

Zelfs een speler als Engie maakt daarom stilaan de bocht. “Met de daling van de kosten van hernieuwbare energie hebben we voor het eerst de bouwstenen om het wereldwijde energiesysteem te verbouwen”, aldus Kocher deze week in De Tijd. Men wil nog even cashen met de oude kerncentrales, maar nadien is het definitief over and out met die technologie. Een gelijkaardige teneur hoorde ik deze week op het VOKA-congres. De toekomst is digitaal en duurzaam, klonk het daar. Nog iets te vaak een slogan, maar steeds meer ook de praktijk de nieuwe norm in wording. We zijn nog wat zoekende, maar de richting is duidelijk.

Zonne-energie is wat met een modewoord een disruptieve technologie heet, die nu zelfs zonder 1 euro overheidssteun het energielandschap grondig dooreen kan schudden. In die zin was de entree van de nieuwe Vlaamse minister van Energie Bart Tommelein (Open Vld) er een om toe te juichen. Dat Tommelein als eerste politicus van een traditionele familie het zonnepanelentrauma weet te overstijgen verdient een pluim. Zijn aanmoediging aan alle Vlamingen om weer voluit voor panelen op het dak te kiezen, is de juiste.
Panelen huren op het schooldak van je kinderen, een derdebetalersysteem om zonne-energie voor iedereen mogelijk te maken, zonnedaken op alle nieuwe bedrijven en overheidsgebouwen, het is ondertussen haalbaar. Tijd dus om de pagina van de Freyafactuur en de Turteltaks om te slagen en werk te maken van een zonnedividend voor alle Vlamingen. Dat mag dan wat mij betreft zelfs de ‘Tommelkorting’ heten. Als het maar gebeurt. Als hij het maar doet.

De energiewereld is definitief veranderd. Met die boodschap hoop ik volgende week die extra tien jaar Doel 1 en 2 alsnog af te houden bij de laatste parlementaire etappe. In elk geval is zo’n levensduurverlenging een der laatste stuiptrekkingen van de oude energiekrachten. De nieuwe krachten zullen hen weldra overspoelen. Hernieuwde energie voor hernieuwbare energie? Ik denk het echt.

Share This