idp-conventie-20150612

… burger en de energiespelers hebben het recht om te weten welke deal de vorige regering heeft afgesloten…

De nucleaire deal die de vorige regering onder premier Di Rupo met Electrabel/EDF Luminus sloot over de verlenging van Tihange 1, kan de Belgische overheid veel geld kosten, dat schrijven vandaag De Tijd en De Standaard.

De voorbije maanden vroegen we, tevergeefs, bij minister Marghem om die conventie openbaar te maken, zodat de burger weet welke gevolgen er aan een mogelijke vervroegde sluiting van Tihange 1 vasthangen. Ze wilde daar niet op ingaan, ook al werd ze al herhaaldelijk door de Federale Beroepscommissie voor de Toegang tot milieu-informatie aangemaand om dat wel te doen.

Groen vraagt dat minister Marghem binnen de tien dagen openheid van zaken geeft, zoniet dan zal Groen het in haar plaats doen. Dergelijke belangrijke beslissingen verdienen de grootst mogelijke transparantie en democratische controle.

Zeker nu minister Marghem onderhandelingen voert voor een gelijkaardige conventie voor de levensduurverlenging van Doel 1 en 2 moeten we vermijden dat we fouten uit (recente) verleden opnieuw maken.

We vinden dit zo belangrijk dat we, als de minister zelf geen initiatief neemt, deze documenten zelf zullen openbaar maken.  Ik heb immers de conventie kunnen inkijken, maar enkel nadat ik een geheimhoudingsclausule ondertekende. Als ik die geheimhouding doorbreek zou de kamervoorzitter me daar voor kunnen straffen. Dat zij dan maar zo: maar de burger en de energiespelers hebben het recht om te weten welke deal de vorige regering heeft afgesloten.

Uit het artikel in De Tijd leren we dat de voorwaarden voor de verlenging van Tihange 1 wel heel gunstig zijn voor de exploitanten: “Pas als Electrabel en EDF alle exploitatiekosten en moderniseringsinvesteringen hebben terugverdiend én een winstmarge van 9,3 procent hebben gerealiseerd, kan de overheid er iets aan verdienen. Bovendien wisten de energieproducenten te bekomen dat er in de toekomst geen andere nucleaire taksen op de centrale kunnen worden geheven.”

Dit akkoord is inderdaad onevenwichtig: het biedt zekerheid voor de nucleaire sector, maar weinig of geen perspectief voor burgers en bedrijven.

Share This