Geld en voetbal, het is een thema waar veel inkt over vloeit. Nog maar gisteren ook op deze pagina (Camps in DM 19/2). Voor elke voetballiefhebber is dat een ietwat vervelend gespreksthema. Je ziet het spelletje doodgraag, maar wat errond gebeurt is lang niet altijd zo fraai. Zelfs als grootste fan twijfel je dan vaak tussen afkeuren en goedpraten.

Uit het leven gegrepen: ‘Natuurlijk is het nieuwe salaris van Hazard gortig en onverantwoord. Maar Hazard blijft wel Hazard, een briljante tweevoeter, een garantie op wekelijks plezier, eigenlijk onbetaalbaar’. En zo is er elke dag wel een nieuw gespreksthema voor tijdens de verlengingen aan de toog.

Liefde maakt soms blind. Zelden een goed idee en al zeker niet als je lief voetbal heet. De minder fraaie kant van het allerbelangrijkste spelletje is immers omnipresent. Zijnde gewelddadig gedrag op en rond het veld, waanzinnige weddes voor spelers, trainers en makelaars en financiële ontsporingen en corruptie in de bestuurskamer.

Voetbal kan wel de wereld veranderen. Het is iets waar ik als voetballiefhebber, maar ook als politicus, steeds meer van overtuigd ben. Dan moeten onze bekendste voetballers wel mee willen. Deze week hebben onze Rode Duivels me echt verontwaardigd gekregen. Geen getwijfel of nuance deze keer. Normaal krijg ik geen kwaad woord over mijn lippen over onze Duivels, mijns inziens België op zijn best, superdivers en ambitieus. Maar blijkbaar betalen Hazard, Origi & co. niet graag belastingen. Ze hebben elk een Luxemburgse vennootschap die ze naar alle waarschijnlijkheid gebruiken voor hun reclame-inkomsten. In Luxemburg is 80 procent van de portretrechten vrijgesteld van belastingen. Lees: om minder belastingen te betalen op de inkomsten van bijvoorbeeld de WK-gekte hier - de sjaals, de petjes en de blikjes bier die we met zijn allen hebben gekocht -, trekt men richting Luxemburg.

De BBI voert een onderzoek, maar wellicht is er niets illegaals, luidt de inschatting van fiscaal expert Michel Maus (VUB). Wellicht legaal, maar daarom niet minder fout. “Als ze écht zo trots zijn op hun land, zouden ze beter hier blijven met hun geld. Er worden hier nieuwe stadions gebouwd met belastinggeld”, aldus opnieuw Maus.

Met die stadions gaat het in dit land wat moeizaam. Maar er zijn redenen genoeg om gewoon hier je inkomsten hier aan te geven. De politie die elke wedstrijd van de Rode Duivels op de Heizel in goede banen leidt: belastinggeld. Het pleintje waar ze het allemaal hebben geleerd: belastinggeld. De topsportschool: belastinggeld. De sociale woning van vader Lukaku in Bornem: belastinggeld. Het stadion of oefencomplex van hun jeugdclub: vaak mede mogelijk gemaakt door belastinggeld. De leerkracht die altijd paraat stond: belastinggeld.

Uiteraard is hun persoonlijk talent de belangrijkste grondstof van hun huidig sportief succes. Maar zonder een maatschappelijk kader geraakt niemand (zo) vooruit, zelfs Eden Hazard en Vincent Kompany niet. Als je successen boekt dankzij België en de mogelijkheden hier, dan trek je niet naar Luxemburg voor wat procenten profijt. 

Punt. 

Voor sommigen misschien een naïef statement, voor mij een absolute overtuiging.

Deze generatie Duivels zijn sterke persoonlijkheden. Ze gaan er prat op trotse Belgen te zijn - oef, want we zijn dat veel te weinig. Dan zit er voor hen maar een ding op. Gooi die adviseurs met dollartekens in de ogen buiten, doek de Luxemburgse vennootschappen meteen op en betaal gewoon netjes je bijdrage hier bij ons. Een land maken we samen. Belastingen betalen we zijn allen. Tous ensemble.

Share This