Het federaal memorandum van de OCMW's van Vlaanderen, Wallonië en Brussel is een heel duidelijk signaal. In dat memorandum wordt gepleit voor hogere uitkeringen en tegen de versterkte degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen die mensen in armoede duwt. Dat de OCMW’s dit nu moeten aankaarten, is het gevolg van het gebrek aan armoede- en werkgelegenheidsbeleid van de regering Di Rupo, vindt Groen.

“Deze vraag moeten we ernstig nemen. Het is niet zomaar één van de vele memoranda. De OCMW’s zelf, dus mensen uit het veld die dagelijks strijden tegen armoede en werkloosheid, politici van alle politieke kleuren, zeggen nu heel duidelijk dat er een probleem is. Mensen zonder werk activeren is nodig, maar het helpt heus niet om ze een uitkering te geven die hen structureel in armoede houdt. Integendeel zelfs”, aldus Groen-Kamerleden Wouter De Vriendt en Kristof Calvo.

Groen is al lang vragende partij voor het optrekken van de uitkeringen tot minstens de armoedegrens. De cijfers maken de noodzaak van deze maatregel ook duidelijk. 15% van de Belgen of 1 op 7 is arm. “Dat is een onthutsend cijfer en een welvarende samenleving als de onze onwaardig. Reeds in 2007 diende ik een wetsvoorstel in dat alle uitkeringen in ons land zou optrekken tot boven de Europese armoedegrens (= 60% van het mediaan inkomen)”, legt De Vriendt uit.

Ook de waarschuwing over de versterkte degressiviteit moeten we volgens Groen ernstig nemen. De OCMW’s kaarten de negatieve gevolgen van de versterkte degressiviteit aan. “De federale regering duwt zo mensen in armoede en schuift kosten door naar lokale besturen. Enkele gemeenten zoals Gent en Seraing kloegen dit al aan, nu is er dit signaal. Een te lage uitkering helpt niet om mensen aan een job te helpen. Een werkloze die moet knokken om de eindjes aan elkaar te knopen, is niet in staat om goed te solliciteren of een opleiding te volgen. Groen wil de volgende legislatuur komaf maken met deze slechte maatregel”, besluit Calvo.

Share This