Na bijna 3 weken heeft Electrabel eindelijk een antwoord gegeven op de vragen van de subcommissie Nucleaire Veiligheid. Daarin bevestigt men dat tussen 1976 en 1982 heel wat vaten laagradioactief afval in de zee zijn gedumpt en dat deze vaten op een gelijkaardige wijze zijn verwerkt dan vaten waarbij recent problemen zijn vastgesteld.

“Andermaal is er een probleem met nucleair afval. Er is voorlopig geen oplossing. Maar komende dinsdag vraagt de klassieke tripartite wel aan het parlement om een stokoude kernreactor Tihange 1 met tien jaar te verlengen”, aldus Groen-Kamerlid Kristof Calvo.

De subcommissie Nucleaire Veiligheid heeft lang moeten wachten op duidelijkheid. “NIRAS beschikte niet over archiefgegevens voor die periode. Producent Electrabel kon ook niet meteen antwoorden op de vragen. Dit toont aan dat er heel slordig wordt omgesprongen met de nucleaire erfenis”, meent Calvo.

In het antwoord van Electrabel aan de leden van de commissie wordt bevestigd dat tussen 1976 en 1982 zes campagnes werden gedumpt in zee. Van 1960 tot 1982 is het laagradioactieve afval het voorwerp geweest van vijftien zeebergingscampagnes. In totaal heeft België aldus bijna 55.000 colli (ongeveer 30.000 ton) gestort op zes sites in de Atlantische Oceaan.

“Voor de meer dan 7 000 vaten met afval van de kerncentrale van Doel is voorlopig nog geen oplossing. De complete herwerking ervan zal heel wat geld kosten.” Maar ondertussen wil de regering de afvalberg nog wel verder vergroten. Dinsdag stelt staatssecretaris voor Energie Melchior Wathelet (CDH) zijn wetsontwerp voor in de Kamer, waarbij Tihange 1, een kernreactor van 1975, met tien jaar wordt verlengd. “Op een moment dat de nucleaire problemen zich opstapelen, is dat eigenlijk onbegrijpelijk”, besluit Calvo.

Share This