Zondag ligt de toekomst van onze steden en gemeenten
in handen van de kiezer. Terwijl de lijm van de (quasi) laatste plakronde
droogt, is het al uitkijken naar de dagen na de kiesresultaten. Naar wie onze
steden en gemeenten gaat besturen? Met Groen willen we dat in zoveel mogelijk
gemeenten doen.

Niet zomaar voor de tricolore sjerp en het
zwart-gele schepenlintje. Maar omdat het verdomme (excuseer) de manier is om
ons prachtig programma te realiseren. Ook in mijn thuisstad Mechelen is dat de
inzet. Groenen terug in het bestuur en met onze stadslijst vld-groen-m+ weer de
grootste zijn. F*ck de zijlijn, we willen onze stad beter maken.

In de P van 2 weken geleden had politicoloog Carl
Devos wat moeite met de Mechelse stadslijst. ‘Ik hoor Calvo niet over de zero tolerance van Somers’, klonk het
uit de mond van de professor. Logisch. Het Mechels veiligheidsbeleid is dan ook
evenwichtig - met naast politie ook veel aandacht voor preventie. De professor
is bij dezen uitgenodigd voor een werkbezoek.

Wetstraatwatchers breken soms hun hoofd over de
Mechelse stadslijst. 12 jaar samen goed besturen? In het belang van de stad?
Een gemeenschappelijk programma van 288 concrete voorstellen? “Dat kan toch
niet”, zie je hen dan denken. Sorry Wetstraat-fanatici, aan de Dijle gebeuren
er mooie dingen wars van de klassieke partijpolitieke schema’s. En dat willen
we graag blijven doen.

Onze lijst is een uitgesproken Mechels project,
uniek in Vlaanderen. In Brakel of Antwerpen zie ik het nog niet meteen
gebeuren.

Het is meteen ook een project ver weg van de ‘Brusselse’ logica. Het
is heel makkelijk om van mening te verschil. Het is modieus lekker terug te
plooien op het eigen grote gelijk. Maar zo bestuur je geen stad. (Je wint er
hoogstens de verkiezingen mee.)

Maar goed, de kiezer heeft altijd gelijk. Of de
Mechelaar onze aanpak weet te smaken, weten we zondag. Wordt ongetwijfeld
vervolgd.

Noot: Deze tekst verscheen als column in P-magazine (9 oktober).

Share This