In een persmededeling kondigt Electrabel aan dat ze het
uitrustingsplan verwerpt. “De onderneming staat ter beschikking van de Regering
om haar standpunt toe te lichten en volledige duidelijkheid te krijgen omtrent
de economische elementen. Bij gebrek hieraan, kan Electrabel enkel de
procedures voor de stopzetting van de drie eenheden opstarten binnen de
termijnen die werden bepaald in de wet van 2003”. Met dit ene zinnetje legt
Electrabel een bom onder het nucleair akkoord van de klassieke tripartite.

“De klassieke tripartite staat voor de keuze. Ofwel geeft
men zich over aan de grillen van Electrabel, ofwel neemt men een nieuwe
beslissing waarbij men zich gewoon niet kan laten chanteren. De regering kan
beter zijn huiswerk opnieuw maken. De demarche van Electrabel toont wat voor
een onderneming het is. Maar het is meteen ook een kans voor een aantal
partijen in deze regering om alsnog woord te houden”, aldus Groen-Kamerlid
Kristof Calvo.

Calvo ziet een uitweg om een zekere bevoorrading en meer
concurrentie te realiseren. “Het verhogen van de nucleaire bijdrage, een
instrument dat we al kennen, is solider dan de terbeschikkingstelling in het
uitrustingsplan. Als de regering de nucleaire bijdrage verhoogt en dan
herinvesteert in het versneld realiseren van bijvoorbeeld moderne, flexibele
gascentrales, zetten we een grote stap vooruit”.

Met het uitrustingsplan en de 10-jarige
levensduurverlenging van Tihange 1 betonneert de klassieke tripartitie het
nucleair monopolie. “Gaan we onze bevoorrading nog tot 2025 grotendeels in handen leggen
van zulke bedrijven?”, vraagt Calvo zich nog af.

Share This