Alle zes de
regeringspartijen, inclusief Open Vld en sp.a, scharen zich dan toch achter het
plan om de levensduur vanTihange 1 met tien jaar te verlengen. “Het
uiteindelijke akkoord is het resultaat van een koehandel tussen zes
conservatieve partijen. En de consument betaalt de factuur. De klassieke
tripartite duwt de economie van de toekomst richting een recessie”, aldus
Groen-Kamerlid Kristof Calvo. 

Ten opzichte van gisteren is het plan amper gewijzigd. “Alleen de houding van
sp.a en Open Vld is veranderd. Wie gelooft die mensen nog? Een kernreactor van
1975 waar nu al veiligheidsopmerkingen over zijn blijft tien jaar langer open.
Terwijl dat niet eens nodig is voor de bevoorrading”, meent Calvo. 

Calvo waarschuwt voor extra hoge kosten verbonden aan het plan: de
veiligheidsinvesteringen in Tihange 1, de extra ondersteuning voor gascentrales
omdat deze centrales minder zullen draaien door de nucleaire
levensduurverlenging en het uitblijven van steun voor energiebesparende
maatregelen. “Net omdat het politiek gemarchandeer niet-verzoenbare keuzes
heeft opgeleverd, hangt er een flink prijskaartje aan deze Wetstraatdeal, een
typisch Belgisch compromis”, aldus het groene Kamerlid.

Er zit tegen 2016 à 2017 maar liefst 4630 MW aan moderne, flexibele
gascentrales in de pijplijn, bijna 5 keer het vermogen van Tihange 1. Het
uitrustingsplan wil de bouw van dergelijke centrales stimuleren, maar hun
ontwikkeling wordt tegelijk afgeremd door de tienjarige levensduurverlenging
van Tihange 1. “Het is bijzonder onzeker hoe dit verder zal evolueren en wat de
kostprijs van die extra financiële ondersteuning zal zijn”, aldus Calvo.

Een hoera-stemming is dan ook helemaal niet op zijn plaats. De wet op de
kernuitstap wordt fors omgegooid. “De dominantie van nucleaire energie wordt
gebetonneerd. Dit akkoord houdt een stokoude reactor langer open. Zo wordt het
meteen ook moeilijker om de andere reactoren op een slimme manier te vervangen.
Het kleinste kind weet dat 5 grote reactoren in 1 keer sluiten in de periode
rond 2025 veel moeilijker is dan de gespreide uitstapkalender van de wet
van 2003 . En dat weten ook de Electrabel-partijen zeer goed.
Zij steken zo een voet tussen de deur om na de volgende verkiezingen
nog meer uitstel af te dwingen”, besluit Calvo.


Share This