Het klinkt voorspelbaar vanuit de oppositie, maar met zo’n
beleidsnota is het echt niet te vermijden: dit is een zeer magere beleidsnota,
qua omvang en qua inhoud. De grote omwenteling wordt niet gerealiseerd, maar
wordt nog minstens zes maanden opgeschoven. Na enkele weken lijkt Wathelet al
verdacht veel op zijn voorganger.

In eerste zit blinkt Wathelet uit in vaagheid dus wordt het met
het uitrustingsplan, zeg maar de tweede zit, erop of eronder. Wat het
uitrustingsplan wordt, is trouwens zeer onduidelijk. Wordt het louter akte nemen van de
bestaande timing van projecten of een echte beleidsnota energie?

Naast een reeks concrete vragen, formuleerde ik in de commissie volgende punten van kritiek:

  • Er gaat kostbare tijd verloren, want er zal pas
    een uitrustingsplan zijn midden 2012. De tijd van het studeren moest al lang
    achter de rug zijn, maar Wathelet bestelt extra studies en richt zelfs een
    Wetenschappelijk Comité op ter advisering van het Observatorium van de Energie.
    Hoe het concurrentieniveau en de investeringen zal worden aangezwendeld, blijft
    voorlopig vaag. Zonder gefaseerde kernuitstap en een hogere nucleaire taks
    blijven we eerder rommelen in de marge.

  • Hoe gaan we dit plan financieren? In de huidige
    budgettaire context worden lange termijn investeringen wellicht het kind van de
    rekening. Voor een ambitieus energiebeleid, in het kader van een
    ecokeynesiaanse politiek, is al helemaal geen ruimte. Een verhoogde nucleaire
    taks en het besparen op nucleaire innovatie (Myrrha) zou het energiebeleid de
    nodige zuurstof kunnen geven. Groen! is wel bereid die keuzes te maken.

  • Het potentieel aan energiebesparing, de enige
    manier om de energiefactuur structureel te drukken, wordt genegeerd door deze
    regering. Het wordt geillustreerd door de eerdere beslissing rond de fiscale aftrekken voor energiebesparende maatregelen. Nochtans is energiebesparing cruciaal voor
    de koopkracht en de bevoorradingszekerheid. Men gaat in beleidsnota energie (p.4) zelfs
    al uit van een “voorzienbare stijging van de consumptie”, haaks op wat we moeten
    doen in kader van klimaat en koopkracht én zelfs haaks op wat de tendens is.

  • Opmerkelijk, een aantal belangrijke punten uit het
    regeerakkoord krijgen zelfs geen plek meer in de beleidsnota: verhoging
    nucleaire taks en de herinvestering ervan, hervorming Synatom-fonds, het ter
    beschikking stellen van nucleaire capaciteit aan andere spelers en de
    aanpassing van de wetgeving inzake nucleaire aansprakelijkheid. Wat betekent
    dit? Wie heeft deze nota geredacteerd? De selectieve copy-paste van het regeerakkoord levert Electrabel op als voorlopige winnaar.

Conclusie: het is wachten op concrete maatregelen en een toekomstperspectief voor nieuwe investeerders.

Share This