Gisteren vond een Europese leefmilieuraad plaats onder leiding van Vlaams minister Joke Schauvliege. Op de agenda: de Europese klimaatambities en de voorbereidingen van de eerstvolgende VN-klimaattop in Cancun. Als jonge parlementsleden en vertegenwoordigers van een erg klimaatbewuste generatie hoopten wij op sterke, desnoods eenzijdige engagementen van Europa in de aanloop van Cancun. IJdele hoop, blijkt nu. De Europese Commissie moet de mogelijkheden verder onderzoeken, klinkt het in de conclusies.

Terwijl de milieuministers van Duitsland, Verenigd Koninkrijk en Frankrijk meer ambitie bepleiten, staan conservatieve krachten op de rem.
Het is tijd om de onderzoeksfase achter ons te laten. Jongeren uit alle hoeken van de wereld verwachten dat overheden vandaag stoppen met rondjes draaien en de klimaatverandering eindelijk aanpakken. De klimaatconferentie in Cancun moet voor die jongeren het begin zijn van een groene toekomst met een stabiel klimaat en een koolstofarme economie, een toekomst waar zij nu al volop in geloven en aan willen meebouwen.
Er staat vandaag een klimaatgeneratie op: verontwaardigd over het uitblijven van klimaatactie, bezorgd over hun toekomst en overtuigd van de kansen van een echt klimaatbeleid.

Uit de climate change poll van BBC blijkt bijvoorbeeld dat de klimaatbezorgdheid piekt bij twintigers. Ook een recente Amerikaanse studie wijst op een generatiekloof op gebied van klimaatbesef. Bovendien evolueert het bewustzijn over milieu en gezondheid doorheen de tijd. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld is het ‘geloof’ in de relatie tussen roken en longkanker gestegen van veertig procent in de jaren vijftig tot meer dan negentig procent nu.
Meer en meer nemen jongeren ook zelf actie. Zo bestaan in ons land de jonge klimaatambassadeurs die naar scholen trekken om het klimaatthema onder de aandacht te brengen. Ook elders in de wereld schudden jongeren aan de boom. Zo hebben in India honderdduizenden jongeren zich in amper twee jaar tijd aangesloten bij een klimaatnetwerk.
Zoveel klimaatvoluntarisme bij de jongeren belooft veel goeds voor de klimaatconferentie van 2035.

Maar we hebben geen tijd om te wachten tot de meer klimaatbewuste generatie aan de beleidsknoppen zit. De klimaatverandering is nu bezig. Ze eist vandaag al levens en kost geld. Actie uitstellen zal de tol alleen maar doen toenemen, zo blijkt uit tal van studies. In dat scenario wordt net de klimaatbewuste generatie opgezadeld met een gigantische klimaatfactuur en dat is onaanvaardbaar.
Het Kopenhagen-model stuit echter op zijn grenzen. Iedereen kijkt naar iedereen. Er wordt eindeloos gepalaverd en uiteindelijk is er altijd wel minstens een partij die een njet afkondigt. De gelijkenissen met de communautaire onderhandelingen in ons land zijn treffend. Een wereldwijd klimaatbeleid van verschillende snelheden is wellicht dé manier om de stilstand te doorbreken. Dat betekent dat een coalition of willing parties, een groepen landen of regio’s die echt willen werk maken van een klimaatbeleid en het voorbeeld geven aan de rest van de wereld.

Wie anders dan Europa moet die rol opnemen?
Europa wil dus slechts 20% minder broeikasgassen uitstoten tegen 2020. Dat wordt pas 30% als de rest van de wereld in het kader van een globaal akkoord gelijkaardige inspanningen doet. Recent vrijgegeven cijfers van het Europese Milieu-agentschap tonen aan dat er vandaag al 17,9% minder broeikasgassen worden uitgestoten. De Europese leefmilieuraad blijft echter de 20%-doelstelling hanteren. Kansen worden zo gemist, niet in het minst om onze economie te versterken en te moderniseren.
Klimaatinspanningen en economie gaan immers hand in hand.

Als de Europese Unie leider wordt in klimaatbescherming, dan zal het een economische winnaar worden. Vorige week nog raakte bekend dat het aantal jobs in de Duitse hernieuwbare-energie-sector ondertussen is opgelopen tot 340 000, een verdubbeling op vijf jaar tijd. Ook onze gezondheid zal er wel bij varen. Het aantal hart-, vaat- en ademhalingsziekten door luchtvervuiling zullen immers verminderen. Een recente studie stelt dat België bij 30% minder broeikasgasuitstoot vanaf 2020 jaarlijks minstens 323 miljoen euro kan besparen op gezondheidszorg.

Waarom vertoont minister Schauvliege dan geen ambitie? Angst voor verandering? Misschien. Maar dan blijkbaar toch geen angst voor de klimaatverandering. Wij hebben een duidelijke boodschap voor haar: cut the crap en overtuig alsnog uw Europese collega’s om samen 30% minder broeikasgassen uit te stoten tegen 2020. Maak iets van het voorzitterschap nu het nog kan. U bent geen secretaris van de EU, wel voorzitter. De steeds groter wordende klimaatgeneratie en haar opvolgers zullen u dan, maar dan ook alleen dan, erg dankbaar zijn.

Share This